Pagsuong

Maulap ang umaga. Makapal rin ang hamog. Mukhang hindi akma ang umagang ito sa pag-akyat sa rurok ng bundok, nguni’t wala na kaming pagpipilian. Ilang araw na rin ang aming pinalipas sa dormitoryo sa camp site dahil sa tuluy-tuloy na pag-ulan.

“Kung hindi kayo aakyat ngayon, hindi natin alam kung kailan muling titigil ang ulan,” banggit ng aming tour guide na si Kuya Nato. Kaya’t iniwan namin pansamantala ang aming mga gamit sa dormitoryo at minabuting sumuong na.

At ang malakas na pag-ihip ng hangin ay lalo lamang nagpalala sa lamig ng panahon.

Ipinagpatuloy namin ang aming paglakad. Habang tumatagal ay pakapal nang pakapal ang hamog. Parami na rin nang parami ang nahakot na putik ng aming mga sapatos. Palamig na rin nang palamig ang panahon at ang aking paghinga ay palalim na rin nang palalim. Inatake na ako ng aking hika.

This post had been transferred by the author to another blog named “Nimotsu Counter.” To know what happened after the character had an asthma attack in the middle of a hike to the peak of a mountain, kindly click here.

.
Advertisements

What about your view?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s